Ana Sayfa / Genel / Eşim Benden Soğudu, Ne Yapmalıyım?

Eşim Benden Soğudu, Ne Yapmalıyım?

Soru:

Merhabalar.

Biz 2013 Şubat ayında eşimle bir ortak arkadaşımız sayesinde tanıştık. 2013 Eylül ayında nişanlandık ve 2014 Ağustosta da evlendik. 11 aylık evliyim.

Eşimin annesi, arkadaşlık-nişanlılık döneminde kanser tedavisi gördü. 6 ay boyunca her gün sabah gidip akşam geldim. Eşime ve annesine hep destek olmaya çalıştım. Her şey çok güzeldi, ilişkimiz de öyle.

Evlendiğimizin ertesi haftası annesi planlar yapmaya başladı. Biz her hafta sonu onun annesinin planlarına uymak zorunda kaldık. Yeni evli olmamıza rağmen aylarca evimizde bir pazar kahvaltısı yapamadım. Tabi bu dönem benim ailem hep ikinci planda tutuldu. Ben bu durumdan rahatsız olup araya mesafe koydum, tabi 6 ay kadar sonra. Her davetinde gitmedim, onun istediği şekilde hafta sonlarımı geçirmedim. Gerekirse evde kaldım. O dönem eşim işten ayrılmak zorunda kaldı. Evlilik borçları, maddi sıkıntı. Ben ilgisizliğinden yakınmaya başladım. Duygusal anlamda tatmin olamadım. Cinsel hayatımız ilk aydan beri çok seyrek devam ediyor. Bazen ayda 2 kez. Bu ay 1 kez oldu. Cinsel olarak isteksizlik benden kaynaklanıyor. Eşim arkasını dönüp uyuduğu için o konuda soğudum. Ama evlilik öncesinde düzenli cinsel ilişkimiz vardı.

Eşim maddi sıkıntı, annesiyle görüşmeleri seyrekleştirmem, cinsel ilişkinin olmaması ve duygusal beklentilerim yüzünden anlaşamadığımızı, ayrılmak istediğini söyledi 6 ay önce. Ben çok erken gördüm bu durumu ve kabul etmedim. 7 yıllık öğretmenlik hayatımdan sonra ilk kez bu yıl çalışmadım. Yeni bir ev, evlilik, çalışmamanın verdiği sıkılganlık, yalnızlık, bilmediğim bir semt. Benim için de kolay geçmedi tabi. Birçok hatayı yalnızlıktan, ilgisizlikten yaptığımı düşünüyorum.

Çok fazla kavgamız olmadı bizim. Ama ben sinirli bir yapıya sahibim ve sinirlendigimde ne soyledigimi duymam. Bir erkeğin onurunu kıracak kelimeleri söyledim. Ona güvenmediğimi, ona güvenmeden evlendiğimi bile söyledim. O da zamanla benden soğudu. Ve dün yine ayrılmak istediğini söyledi. Bu evliliğin çok sürmeyeceğini, bir şeyler paylaşamadığımızı, benden soğuduğunu söyledi. Ben eşimden ayrılmak istemiyorum. Onu seviyor ve ona değer veriyorum. Maddi anlamda destek olmaya çalışıyorum. Düğündeki tüm takıları verdim. Şimdi arabamı satıp model değiştirmek istiyor, evlenmeden önce aldığım, kendime ait aracımı. Dün ayrılmak istediğini söyledi, bu gün de aracı değiştirmek istediğini. Davranışlarına anlam veremiyorum.

Ne yapmalıyım? Bu durumda evlilik terapisi bize iyi gelir mi? Ya da, kendimde gördüğüm hataları düzeltmeye mi çalışmalıyım? Eşimle kaliteli zaman mı geçirmeliyim? Cevap verirseniz çok mutlu olurum.

Cevap:

Merhaba. Sorunuza cevap ararken ilk bilmeniz gereken şey, yaşadıklarınızın “çok boyutlu” olduğudur. Yani, sizin kişilik yapınız, eşinize karşı tutumlarınız, eşinizin kişilik yapısı, size karşı tutumları, içinde büyüdüğünüz aile yapıları vb. şu anda birbirinize verdiğiniz tepkileri şekillendiriyor. Dolayısıyla, “Yaşadıklarınızın sebebi budur.” ve “Şunu yaparsanız işler hallolur.” tarzında yaklaşımlar doğru değildir.

Tavsiye Bağlantı: Evlilik Nedir?

Söylediklerinizden anladığım kadarıyla, eşinizin ailesiyle (özellikle annesiyle) ilişkisi “iç içe geçmiş” bir yapı arz ediyor. İç içe geçmiş yapılarda, kişiler kendilerini ötekilerden (eşinizin durumunda anneden) ayrı bir varlık olarak algılayamazlar. Yani ayrı bir duygu dünyası, ayrı bir düşünce dünyası oluşturmakta, ayrı bir kendilik sahibi olmakta zorlanırlar. Şayet eşinizin durumu böyleyse, annesinin kabul etmeyeceği bir şeyi dile getirmek eşiniz için çok zordur, neredeyse mümkün değildir. Annesinin taleplerini zaman zaman yanlış bulsa da ona “Hayır” demekte çok zorlanır. Sizin talepleriniz ve annesinin talepleri çatışırsa, eşinizin içinden annesinin talebini yerine getirmek geçecektir. Hatta sizden de içten içe, kendi gibi davranmanızı, kendiniz annesinin ellerine bırakmanızı bekleyecektir. Bu olmadığında da size kırılacak ve/veya öfkelenecektir. (Bu anlattıklarımın doğru şeyler olduğunu söylemiyorum tabii ki, durumu anlatmaya çalışıyorum.) Bu durumda, yapabileceğiniz en yanlış şey, annesi ile karşı karşıya gelmek olacaktır. Bu, annesinin dediklerini yapmanız demek değildir. Sadece, derdinizi “annesi üzerinden” değil, “kendi beklentileriniz” üzerinden ele almalısınız. Meseleye, “O kadının dediği olmayacak.” şeklinde değil de, “Ben buna ihtiyaç hissediyorum.” şeklinde yaklaşmalısınız.

Anlattıklarınıza sizin açınızdan bakmaya çalıştığımda ise, “duygusal yoksunluk şeması” dediğimiz bir kişilik yapısına sahip olabileceğinizi düşündüm. Şayet öyle ise, eşinizden gelecek duygusal tepkilere çok fazla odaklanırsınız. Mutluluğunuz sanki onun size vereceklerine bağlıymış gibi yaşarsınız hayatınızı. Beklentilerinizi karşılamadığında ise, büyük bir hayal kırıklığı ve öfke yaşarsınız. Bu da zamanla ilişkinizi bozucu bir hal alır. Aslında, farkında olmadan eşinize benzer bir tutum sergilersiniz: O kendini annesinden ayrı düşünemez, siz kendinizi eşinizden ayrı düşünemezsiniz.

Sonuç olarak şunları söyleyebilirim:

  • Öncelikle mutluluğunuzu eşinize bağlamamalısınız. Onun ilgisi olmadan da mutlu olmayı beceremezseniz evliliğinizin sağlıklı gidebileceğini düşünmüyorum. Eşiniz olmadan da bir dondurmadan tam olarak haz almayı becerebilmelisiniz.
  • Eşinizin annesini gündem yapmamalısınız, kendi ihtiyaçlarınıza odaklanmalısınız.
  • Mümkünse evlilik terapisi desteği alın.

Eşiniz evlilik terapisini kabul etmezse, bireysel terapi almanızı ve ilişkiniz üzerindeki etkinizi ve gücünüzü keşfetmeye çalışmanızı öneririm.
Muhabbetle kalın.

Bu da var

sevgilim bana deger vermiyor

Sevgilim Bana Değer Vermiyor

“Sevgilim bana değer vermiyor.” pek çok aşığın yakınmalarından biridir. Bu yazıda, sevgilisi tarafından değer görmediğini …

5 comments

  1. Bir erkek olarak evet gerçekten maddi imkansızlar cinsel hayatı etkiler diyorum. Ayrıca cinsel yaşamın azalması ise erkeği kadından uzaklaştırıyor. Kadınlar hep ilgi ve arzulanan kişi olmayı tercih edyorlar ama bence en az erkekde kadın kadar arzulanan kişi olmak ister… Bide sen onu isteyen kişi olduğunu hissettir derim…

  2. merhabalar, benim eşimin dertlerinin aynısını yazmışşınız. Yarıya kadar okuyup “olamaz! o mu yazmış acaba” dedim. Cinsel hayat bitmiş, paylaşım yok, ayrılık lafları ağıza alınmış. Aynı konumdayız. Etmediği hakaret kalmadı. ERkeklik, onur, gurur yok oldu. Zerre kadar takmıyorum artık. En son ben intihar edeceğim deyip telefonunu kapattı. Ancak o zaman geri geldim eve. Herşeyi vaat ettim. Ev, para, araba.. sadece sırt çantamı istedim. Onuda kabul etmiyor. Bildiğim tek birşey var eve koşa koşa gelirken son bir yılımızda mesai yapmaya başladım gönüllü. Bence boşanılmalı. Mutluluğu başka bedenlerdede aramıyorum. Birine bir ilgimde yok. Sadece sakinlik istiyorum. Ayrılık forumlarını okurken geldim buraya. Mesleğin var, yaşama gücünde var.. ayrıl boktan bir hayata tutunmaktansa yeni bir yol çizmek daha doğru sanki.

  3. çağdaş durmuş

    merhaba ;

    ismim çağdaş ,eşimle 3 nisan 2016 tarihinde evlendik şuan 1,5 senedir evliyiz .Eşimle bizim problemimiz çok ciddi boyutlara ulaştı problemi çözmek için gerçekten çok çaba sarf ettim gerçekten çok savaştım çünkü eşime ve evliliğime çok deger veren birisiyim bizim problemimiz cinsellik konusu eşim vajinumus rahatsızlığı var bu konuda doktora gittik birçok kez ama eşim bu konuda hiçbir çaba sarf etmiyor tek başıma savaşmak zorunda kaldım hep eşim 3 haftadır annesinde kalıyor bukonuyu aşamadığı için benden boşanmak istediğini söyledi ben bu onuda eşime gerçekten çok destek oldum kliniğe bile beraber gittik şuan eşim benim yüzüme bile bakmak istemediğini söylüyor bu gerçekten beni çok üzüyor eşimi çok seviyorum onun için mücadele ediyorum ama eşim bu konuda artık soğudum diyor yapamıyorum diyor telefonlarıma bakmıyor annesi telefona çıkıyor ayrılın diyor ben çaresiz kaldım ne yapacağımı bilmiyorum artık hiç onu üzmedim kırmadım hep o gülsün diye çaba sarf ettim malum durumu hiç yüzüne dahi vurmadım baskı kurmadım doktara gittiğimizde evet istekle gidiyordu sonraki seanslarına gitmek istemiyor sürekli bana ters davranıyor üzülsem bile ona hiçbirsey belli bile etmedim ben tıkandım kaldım ne tarafa dönsem duvara çarpıyorum ben bu problemi aşmak istiyorum çünkü eşimi çok seviyorum ve onu kaybetmek istemiyorum çünkü ben onun bir gülümsemesiyle bile mutlu olan biriyim bana yardım edin bana bi çıkış yolu gösterin ne olur .
    saygılar

    • Yusuf BAYALAN

      Merhaba. Vajinismus sorununun hem “kişisel” hem de “ilişkisel” bir boyutu olabilir. Kişisel boyutu, sizinle ilgili değil, eşinizin kendisiyle ve cinselliğe bakışıyla ilgilidir. İlişkisel boyutu ise, sizi algılama şekliyle ilişkili olabilir. Durumun ne olduğunun netleştirilmesine ihtiyacınız olabilir. Bunun netleştirilmesi için bireysel terapi ve/veya ilişki terapisi işinize yarayabilir.
      Sizin için ise söyleyebileceğim şey şu: Bu kadar istenmediğiniz bir ilişkide ne neden kalmak istediğinizi anlamak işinize yarayabilir. Kendinize iyi bakın.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir